مي‌توان گفت بسيج، نه يك سازمان دولتي است و نه يك سازمان مردمي و شايد بهترين تعبير اين باشد كه بگوييم مردمي‌ترين نهاد دولتي بسيج است و دولتي‌ترين نهاد مردمي هم بسيج است.

 برای اين‌كه فرق برنامه­‌ريزي­‌های معمول و متعارف با برنامه­ ريزی چشم­ انداز را شرح بدهم، با يك مثال شروع می‌كنم. زوج جوانی تشكيل زندگی می‌دهند و در پی بهترين برنامه ­ريزی برای اداره‌ی زندگی‌شان هستند، با توجه به درآمدی كه خانواده دارد، طوری برنامه ­ريزی مي­كنند كه از درآمدشان بهترين استفاده‌ را كنند و به اصطلاح، بتوانند از يك من ماست، كره‌ی بيش‌تری بگيرند. اين روش برنامه‌ريزی بر بهره ­وری بيش‌تر از امكانات موجود مبتنی است. هرچه‌ برنامه­ ريزی‌شان دقيق­تر باشد، می‌توانند از برنامه‌ی خودشان بهترين استفاده را ببرند.

 گفتگو با مهندس مرتضی نبوی

ابتكار اين كار توسط رهبری بود. مجمع كه طبق قانون اساسی مشاور رهبری در اين كار بود، وظيفه‌ی تهيه‌ی سياست­های كلی را بر عهده داشت. هم‌اكنون سومين دوره­ای است كه مجمع اين وظيفه را بر عهده دارد. اين وظيفه پيش از آن هم در قانون اساسی بود، ولی توسط مجمع انجام نمي­شد.

 چند چيز را قبل از اين‌كه وارد بحث شويم، بايد ذكر كرد. ما بايد نگاه تحولی به اداره‌ی جامعه داشته باشيم. به نظر من رهبری بحث چشم‌انداز را با اين خاستگاه تقريباً از ده سال پيش مطرح كرده‌اند. از 1375 به بعد ايشان صحبت‌های زيادی در اين‌باره مي­‌كنند تا مي­‌رسند به همين قضيه‌ی چشم­ انداز.

نوشتيم تا به بن‌بست نرسيم

پرسش و پاسخ مكتوب با حجت‌الإسلام و المسلمين هاشمی رفسنجانی

برگرفته از سایت دفتر رهبر معظم انقلاب