تفکر درباره ی  آینده  و حوادث آن  سابقه ای به دیرینگی تاریخ خودآگاهی  بشر دارد بدان  گونه  که  مردم  همه ی  دوران ها همواره مشتاق کشف وعلم  به آینده ی خویش  بوده اند.
شاهد این  واقعیت معابد یونان باستان و رواج  و رونق حرفه ی طالع بینی درمیان همه ی ملل واقوام است.
این علاقه ی ذاتی  و میل طبیعی به شناخت آینده در دوران کهن به تدریج جای خویش را به ضرورت شناخت آینده دردوران معاصرداده است زیرا لازمه ی زندگی دردنیای پرسروصدا وسیال امروز که حاوی تغییراتی گاها غافلگیرکننده  و بی ارتباط  با زمینه ی قبلی است ،همانا مطالعه ی آینده به مثابه یک علم مدرن و امکان شناخت فرصت ها وتهدیدات پیش روی می باشد.